ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺷﺐ ﺩﻳﺮ ﻣﻴﺎﺩﺧﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺶ ﺩﺍﺩﻭ ﺑﻴﺪﺍﺩ ﻣﻴﻜﻨﻪ
ﻣﻴﮕﻪ ﺍﮔﻪ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﻣﻨﻮ ﻧﺒﻴﻨﻰ ﭼﻪ ﺣﺴﻰ ﺑﻬﺖ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻩ ؟
ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻰ ﻣﻴﮕﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﻋﺎﻟﻰ ﻣﻴﺸﻪ ! ...
اونوقت بود که شوهره دیگه زنش رو ندید
.
.
.
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺯﻧﺸﻮ ﻧﺪﯾﺪ
ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺯﻧﺸﻮ ﻧﺪﯾﺪ
ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﺎﺯﻡ ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺯﻧﺸﻮ ﻧﺪﯾﺩ ...
....
.
.
ﺧﻼﺻﻪ ﺭﻭﺯ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭﺭﻡ ﭼﺸﻤﻪ ﺷﻮﻫﺮﻩ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﻧﺴﺖ
ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻢ ﺯﻧﺸﻮ ﺑﺒﯿﻨﻪ
سلام وبلاگ زیبایی داری به وبلاک من هم سربزن
سلام

مرسی نظر لطفته

مرسی که اومدی

چشم حتما خدمت میرسم




هااااااااااااااااااهااااااااااااااااااااااهااااااااااااااااااااااا چه زود حالش خوب شد...من جای زنش بودم بعد یه ماه شاید میتونس ببینه...اونم در حد سایه
خیلی جالب بود [خنده][خنده][خنده]

مرسی





سلام
...
[گل][گل][گل]
سلام

مرسی




اایول
شماره بدم....
خانوووم ...شماره بدم؟؟؟
خانوم خوشکله بروسونمت؟؟؟
خوشکله چند لحظه از وققتو به ما میدی؟؟؟
... اینها جملاتی بود که دخترک در طول مســیر
خوابگاه تا دانشگاه می شنید!
بیچــاره اصـلاً اهل این حرفـــــها نبود... این قضیه به
شدت آزارش می داد؛ تا جایی که چند
بار تصـــمیم گرفت بی خیــال درس و مــدرک شود و
به محـــل زندگیش برگردد.
روزی به امامزاده ی نزدیک دانشگاه رفت...
شـاید می خواست گله کُند از وضعیت آن شهر لعنتی!
دخترک وارد حیاط امامزاده شد... خسته ... انگار
فقط آمده بود گریه کند.
دردش گفتنی نبود!
رفت و از روی آویز چادری برداشت و سر کرد...
وارد حرم شد و کنار ضریح نشست. زیر لب چیزی
می گفت انگار؛ خدایا کمکم کن...
چند ساعت بعد، دختر که کنار ضریح خوابیده بود با صدای زنی بیدار شد.
خانوم! خانوم! پاشو سر راه نشستی؛ مردم می خوان
زیارت کنن!
دخترک سراسیمه بلند شد و یادش افتاد که باید قبل از
ساعت ۸ خود را به خوابگاه برساند.
به سرعت از آنجا خارج شد. وارد شــــهر شد.
امــــا... با این که شب بود اما انگار چیزی شده بود.
دیگر کسی او را بد نگاه نمی کرد!
انگار محترم شده بود... نگاه هوس آلودی تعـقــیبش
نمی کرد؛
احساس امنیت کرد... با خود گفت: مگر میشود اینقدر
زود دعایم مستجاب شده باشد؟ فکر کرد شاید اشتباه
می کند؛ اما اینطور نبود. یک لحظه به خود آمد؛
دید یادش رفته چـــادرامامــزاده راسر جایش بگذارد...
خیلی زیبا بود مرسی




ایوالله خانم!